Fragmenten

http://www.tk-vilmet.fi/?art=Bet-Victor-netticasino&55d=ce Bet Victor netticasino http://kuorevesiseura.fi/?art=Silent-Samurai-kolikkopelit&280=b2 Silent Samurai kolikkopelit Zodiac casino bonusar القمار حرام Jellyfish Jaunt kolikkopelit Clementine (44), moeder van Fleur (5)

≈ ≈ ≈

‘Op het schoolplein voel ik me nooit een oudere moeder. Ik zie juist veel leeftijdgenoten met jonge kinderen. Ik heb het gevoel dat de veertigers van nu de dertigers van vroeger zijn. Een kind houdt je bovendien jong. Dat merk ik echt.
Ons streven is dat Floris een mooi, zelfstandig persoon wordt, die zijn talenten zoveel mogelijk zal benutten. Misschien is dat zelfstandige wel een beetje ingegeven door onze leeftijd. Ik vind mezelf een geschikte moeder voor een iets groter gezin. Toch blijft het bij Floris en mijn bonuskind. Als ik zo rond mijn vierendertigste was begonnen en het was ons gegeven, dan was er zeker nog een kindje bij gekomen. Maar nu niet. Rationeel gezien waren we het daar snel over eens. Maar emotioneel gezien is het anders. Het heeft daarom heel lang geduurd voordat ik de babyspullen van Floris op Marktplaats zette.’
Jeannette (44), moeder van Floris (5)

≈ ≈ ≈

‘Ik herinner me nog heel goed de dag dat ik achtendertig werd. De grens om zwanger te worden had ik altijd bij veertig gelegd. Eigenlijk heb ik nog maar twee jaar, schoot het door mijn hoofd. (….) Toen ik veertig werd, stelde ik mezelf de vraag: “Wil ik zo verder leven, of wil ik toch eigenlijk wel heel graag een kind?” Ja, ik wilde een kind. Mijn man bleef erbij dat kinderen geen optie voor hem waren. (….) Helaas bleef er voor mij maar één optie over: scheiden. En daar sta je dan. Op je veertigste. Ik had altijd gedacht dat we samen oud zouden worden. Bovendien moest ik haast maken. Ik wilde dolgraag moeder worden.’
Ingeborg (48), moeder van Noor (4)

≈ ≈ ≈

‘Ik stopte met de pil, omdat ik die hormonen beu was. We gebruikten andere voorbehoedsmiddelen, maar werden daar steeds lakser in. Ik was slordig in het bijhouden van mijn cyclus, maar op een dag vond ik dat mijn menstruatie nu toch wel erg lang uitbleef. Martin was niet thuis. Ik kocht een zwangerschapstest. Positief!
Helemaal in de war dronk ik een halve fles rosé en belde ik de abortuskliniek. Toen ik iemand aan de lijn kreeg, wist ik direct dat dat het niet was. Ik heb toen een goede vriendin gebeld en lang met haar gesproken. Daarna belde ik Martin en zei: “Je krijgt een kind.” Martin reageerde met: “Dat gaan we gewoon doen!”
Mijn ratio had meteen de boventoon gevoerd, boven mijn gevoel. Ik was enorm bang dat ons leven drastisch zou veranderen. Toen Martin thuiskwam, hebben we gepraat. Natuurlijk was een kind welkom bij ons. Toen mijn gevoel de overhand kreeg, ervoeren we grote blijdschap en verwondering.’
Elze (47), moeder van Teun (5)

≈ ≈ ≈

‘Na een paar jaar begon mijn vriend over kinderen. “Nou nee, niet voor mij!” Daarmee was voor mij het onderwerp afgedaan. Toen ik vierentwintig was, werd bij mij baarmoederhalskanker ontdekt. Afschuwelijk, maar ik kwam erbovenop. Twee jaar later is het nog een keer teruggekomen. Ik weet nog dat de behandelend arts zei: “Als je ouder was geweest, had ik je geadviseerd alles er maar uit te laten halen.” Ik zei: “Doe maar, ik wil toch geen kinderen.” Ik had inmiddels een behoorlijke dosis Rotterdamse nuchterheid ontwikkeld! Maar hij deed het niet.’
Lauren (38), moeder van baby Sofie

≈ ≈ ≈

‘Of je op jongere of oudere leeftijd wilt proberen kinderen te krijgen, zou iedereen toch voor zichzelf mogen weten? Evenals de keuze om zonder kinderen te blijven. Maar daarbij is het wel van het allergrootste belang dat vrouwen en mannen goed geïnformeerd zijn over hoe het nou precies zit met onze vruchtbaarheid. Zodat ze daadwerkelijk iets te kiezen hebben en niet plots worden geconfronteerd met het voldongen feit dat een kind er voor hen niet meer in zit.’ (auteur)